خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آتشین لالهٔ دل صد ورق استهر ورق مائدهٔ صد طبق است
۲
عشق می‌گویم و می‌گریم زارطفل نادانم و اول سبق است
۳
حرف مقصود نمی‌ریزد از اوخامهٔ طالع من تنگ شق است
۴
گل غم زآتش من می‌جوشدشیشهٔ دل ز غمش پر عرق است
صفحهٔ ۱ از ۲