خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرد محنت به طوف منزل ماستزهر غم تشنه ی لب ماست
۲
برق آتش فروز جوهز کلدود اندیشه های باطل ماست
۳
در مبندید بر رخ رضوانکه ز عهد الست سائل ماست
۴
هر چه روید ز کشتزار ملالریشه ی آن دویده در گل ماست
صفحهٔ ۱ از ۲