خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما تشنه لب و چشمه ی حیوان نفس ماستدرویش جهانیم و هما در قفس ماست
۲
آن زهر پرستی که بود در شکرستانبیگانه ز خاییدن شکر مگس ماست
۳
آن کعبه روانیم که در بادیه ی رازخاموشی جاوید فغان جرس ماست
۴
از لذت امید تماشای تو مردندر باغ تمنا ثمر پیش رس ماست
صفحهٔ ۱ از ۲