خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آتشی نو در وجود اندرزدیمدر میان محو نو اندرشدیم
۲
نیک و بد اندر جهان هستی استما نه نیکیم ای برادر نی بدیم
۳
هر چه چرخ دزد از ما برده بودشب عسس رفتیم و از وی بستدیم
۴
ما یکی بودیم با صد ما و منیک جوی زان یک نماند و ما صدیم
صفحهٔ ۱ از ۳