خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۱۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیدلی کو از او پرسم دل آواره چیستاز مزاج دل تفاوت تا به سنگ خاره چیست
۲
عهد پیش از خاطرم شد، عشق گویا بنگرمبی وفایی های بخت و شوخی سیاره چیست
۳
چاره ای آخر ضرور است از پی تحصیل دردمن ندانم هر که می داند بگوید چاره چیست
۴
آن که می دزدد نزاکت نام مرهم از تنشکی شناسد شکر زخم غمزه ی خونخواره چیست
صفحهٔ ۱ از ۲