خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۱۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای پندگو دلم مخراش این فسانه چیستمردم ز غیرت، این سخن مجرمانه چیست
۲
نازم به توسن ستم او که هیچ گاهآگه نشد که چاشنی تازیانه چیست
۳
گر غمزه ات مراد اسیران نمی دهدحور و ملک شهید درین آستانه چیست
۴
طوف حریم کعبه ی دل فیض می دهدای زایر حرم غزض از طوف خانه چیست
صفحهٔ ۱ از ۲