خلوتی با رضی‌الدین آرتیمانی
غزل شمارهٔ ۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با رخ همچو صبح و زلف چو شامبامدادان بر آی بر لب بام
۲
تا بدانند نور از ظلمتتا شناسند صبح را از شام
۳
بگذری گر ز معبد گبرانور بر آئی به قبلهٔ اسلام
۴
نشناسند زاهدان محرابنپرستند کافران اصنام
صفحهٔ ۱ از ۳