خلوتی با رضی‌الدین آرتیمانی
غزل شمارهٔ ۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا بسر شوری از آن زلف پریشان دارمنه سر کفر و نه اندیشهٔ ایمان دارم
۲
پرده بردار که تا بر همه روشن گرددکز چه رو مذهب خورشید پرستان دارم
۳
پیرم از رشک و شد آمیخته با جان غم یاریوسف و گرگ به یک چاه به زندان دارم
۴
با خیال رخت آسوده‌ام از محنت هجرهمره نوح، چه اندیشه ز طوفان دارم
صفحهٔ ۱ از ۲