خلوتی با رضی‌الدین آرتیمانی
غزل شمارهٔ ۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنچه من از تو، خدا می‌بینمهمه جا خوف و رجا می‌بینم
۲
با وجود همه نومیدیهاهمه امید روا می‌بینم
۳
پای تا سر همه عصیان و خطاهمه پاداش خطا می‌بینم
۴
دیده بردوز ز خود تا بینیکز کجٰا تا به کجا می‌بینم
صفحهٔ ۱ از ۳