خلوتی با رضی‌الدین آرتیمانی
غزل شمارهٔ ۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یکدم که دست داده و با هم نشسته‌ایمگوئی بهم بحلقهٔ ماتم نشسته‌ایم
۲
از رستخیز فتنهٔ طوفان نه غرقه‌ایمما را ببین چگونه مسلم نشسته‌ایم
۳
هرگز نکرده‌ایم توکل به ناخداکشتی بجا گذاشته بی‌غم نشسته‌ایم
۴
عالم چنین فراخ چه دلتنگ مانده‌ایمصحرا چنین گشاده چه در هم نشسته‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۲