خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من اگر پرغم اگر شادانمعاشق دولت آن سلطانم
۲
تا که خاک قدمش تاج من استاگرم تاج دهی نستانم
۳
تا لب قند خوشش پندم دادقند روید بن هر دندانم
۴
گلم ار چند که خارم در پاستیوسفم گرچه در این زندانم
صفحهٔ ۱ از ۴