خلوتی با رضی‌الدین آرتیمانی
غزل شمارهٔ ۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا دستی است بالا دست گردونکه نتوان ز آستینش کرد بیرون
۲
منم بر درگهش چون حلقه بر درنه دست اندرون نه پای بیرون
۳
هژبرانند اینجٰا خفته در خاکدلیرانند اینجٰا غرقه در خون
۴
تن بی‌جان چگونه زنده ماندرضی بی او بگو چون زنده‌ای چون
صفحهٔ ۱ از ۱