خلوتی با رضی‌الدین آرتیمانی
غزل شمارهٔ ۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای کاش که بود ما نبودییا بنمودی هر آنچه بودی
۲
نگشود ز کعبه در کسی رااز ما در دیر را سجودی
۳
ز افسانهٔ واعظان فسردیمای مطرب عاشقان سرودی
۴
کی مرد غم تو بودم ای عشقصد بار فزونم ار نمودی
صفحهٔ ۱ از ۲