خلوتی با رضی‌الدین آرتیمانی
غزل شمارهٔ ۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این نگه و چشم و زلف و رو که تو داریبا دل آسوده سنگ را نگذاری
۲
با لبش ای لعل ناب در چه حسابیبا رخش ای آفتاب در چه شماری
۳
از تو یکی قطره آب بحر محیط استو ز تو یکی ذره ز آفتاب هزاری
۴
دین و دل ای پادشاه صورت و معنیما بتو دادیم، اختیار تو داری
صفحهٔ ۱ از ۲