خلوتی با رضی‌الدین آرتیمانی
غزل شمارهٔ ۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه التفات به خار و خس چمن داریکه عار و ننگ ز نسرین و یاسمن داری
۲
تمام سحر و فسونی به دلفریبی خلقچه احتیاج به زلف و رخ و ذغن داری
۳
مگر تلافی ما در دلت گذشته که بازهزار عربده با خوی خویشتن داری
۴
خورند خون همه اعضا ز ذوق شمشیرتمگر به خاطر خود فکر قتل من داری
صفحهٔ ۱ از ۲