خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۱۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا بوی نعیم ستم از خوان تو یابندجان های شهیدان همه مهمان تو یابند
۲
مهمان تو جمعی و مرا غم که مباداسوز دل ریشم ز نمکدان تو یابند
۳
سازند به محشر هدف تیر ملامتآن دست که کوتاه ز دامان تو یابند
۴
آبی که بود تشنگی افزای مسیحازهریست که در کام شهیدان تو یابند
صفحهٔ ۱ از ۲