خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۲۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اهل معنی سر به صحرای درونم داده اندجلوهٔ شیرین نشان قد چونم داده اند
۲
دیگران در انتعاش از نغمه و من در ملالوه چه ذوقی از نوای ارغنونم داده اند
۳
بسته ام صد رخنه از دین بهر تعمیر حرمخشتی از بهر الصنم بهتر ز کونم داده اند
۴
از تماشای درون بزم زارم بی نصیبرخصت نظاره گاهی از برونم داده اند
صفحهٔ ۱ از ۲