خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۲۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی که رو به حریم رضا نمی آردنوید وصل به سویش صبا نمی آرد
۲
کسی به زمرهٔ ارباب دل ندارد راهکه تحفه ای ز نعیم بلا نمی آرد
۳
به آب عشق بنازم که کشتی دل منکزو به چشمهٔ او بی صفا نمی آرد
۴
زهی شکیب که دست کرشمه بستن دوستهنوز حسن پری و حیا نمی آرد
صفحهٔ ۱ از ۲