خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۳۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون با من در سخن آن لعل آتشناک خواهد شدبه کامم هر چه زهر است از لبش تریاک خواهد شد
۲
هجوم عاشقان در کوی او افزود و خوشحالمکزین پس در هلاک دوستان بی باک خواهد شد
۳
چه غم گر دامن پاکت به خونم گردد آلودهکه فردا هم به آب دیدهٔ من پاک خواهد شد
۴
نی ام نومید اگر دستم بود کوته ز دامانشچو می دانم که در جولانگه او خاک خواهد شد
صفحهٔ ۱ از ۲