خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۳۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به جان خسته ندانیم که آن بلا چه کندعنان به دشمن جان داده ایم تا چه کند
۲
به دوستان نظرش نیست، مهر دشمن بسکسی که دشمن مهر است، دوست را چه کند
۳
تبسم تو که ناسور را بود مرهمبه سینه نیش زند، نیش غمره را چه کند
۴
هزار گونه مراد محال می طلبیتو خود بگو، که اجابت به این دعا چه کند
صفحهٔ ۱ از ۲