خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۳۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا ای بخت سرگردان نشینیدبه زیر سایهٔ سرو و گل و بید
۲
که در باغی فروچیدیم محفلکه در وی عندلیبی کرد ناهید
۳
کدامین باغ؟ باغ وصل دلدارکه آبش می رود در جام جمشید
۴
زهی باغی که برگ لالهٔ اوزند سیلی به حسن ماه و خورشید
صفحهٔ ۱ از ۲