خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۳۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حیف است که دستی به نمکدان تو یابندزاغان هوس را، مگس خوان تو یابند
۲
ای گل ز صبا راه بگردان که مبادامرغان به نسیمش ره بستان تو یابند
۳
باید که رسد جان به لب خضر و مسیحاتا قطرهٔ از چشمهٔ حیوان تو یابند
۴
آن فتنه که در خون کشد آشوب قیامتدر سلسلهٔ زلف پریشان تو یابند
صفحهٔ ۱ از ۲