خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۳۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنان که وصف تو تقریر می‌کنندخواب ندیده را تعبیر می‌کنند
۲
از صدق اهل بتکده هم اعتماد رفتاز بس که اهل صومعه تزویر می‌کنند
۳
مردان کار راه‌نشین عباد شدبازیچهٔ دوستان همه تزویر می‌کنند
۴
ای بی‌غمان حذر که ندیمان بزم عشقطفلان خام را به نفس پیر می‌کنند
صفحهٔ ۱ از ۳