خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیشتر آ می لبا تا همه شیدا شویمبیشتر آ گوهرا تا همه دریا رویم
۲
دست به هم وادهیم حلقه صفت جوق جوقجمع معلق زنان مست به دریا دویم
۳
بر لب دریای عشق تازه بروییم بازهای که چون گلستان تا به ابد ما نویم
۴
وز جگر گلستان شعله دیگر زنیمچون ز رخ آتشین مایه صد پرتویم
صفحهٔ ۱ از ۲