خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۳۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
محوگریبان ادب‌کی سر به هر سو می‌زندموج‌گهر از ششجهت بر خویش پهلو می‌زند
۲
واکردن مژگان ادب می‌خواهد از شرم ظهوراول دراین گلشن بهار از غنچه زانو می‌زند
۳
زبن باغ هرجا وارسی جهل است با دانش طرفبلبل به چهچه‌گرتند قمری به‌کوکو می‌زند
۴
تا چرخ و انجم ثابت است از خلق آسایش مجواندیشهٔ داغ پلنگ آتش به آهو می‌زند
صفحهٔ ۱ از ۳