خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۳۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جماعتی‌که نظرباز آن بر و دوشندبه جنبش مژه عرض هزارآغوشند
۲
ز حسن معنی دیوانگان مشو غافلکه این‌کبودتنان نیل آن بناگوشند
۳
به صد زبان سخن‌ساز خیل مژگانهابه دور چشم تو چون میل سرمه خاموشند
۴
ز عارض و خط خوبان جز این نشد روشنکه شعله‌ها همه با دود دل هماغوشند
صفحهٔ ۱ از ۳