خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۳۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مبصّران حقیقت که سر به سر هوشندبه رنگ چشمهٔ آیینه فارغ از جوشند
۲
نی‌اند چون صدف از شور این محیط آگاهز مغز خشک کسانی که پنبه در گوشند
۳
علاج حیرت ما کن که رنگ‌باختگانشکست خاطر آیینه خانهٔ هوشند
۴
زبان بیخودی رنگ کیست دریابدشکستگان همه تن ناله‌های خاموشند
صفحهٔ ۱ از ۳