خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۴۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قماش رنگ ز بس بی‌حجاب می‌بافندبه روی گل ز دریدن نقاب می‌بافند
۲
مباش منکر اسرار سینه چاکی مابه کارگاه سحر آفتاب می‌بافند
۳
ز زخم تیغ حوادث توان شدن ایمنبه جوشنی که ز موج شراب می‌بافند
۴
به یک نفس سر بی مغز می‌خورد بر سنگجدا ز پشم کلاه حباب می‌بافند
صفحهٔ ۱ از ۳