خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۴۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شور لیلی کو که باز آزایش سودا کندخاک مجنون را غبار خاطر صحرا کند
۲
می دهد طومار صد مجنون به باد پیچ و تابگردبادی گر ز آهم جلوه در صحرا کند
۳
در گلستانی که رنگ جلوه ریزد قامتتتا قیامت سرو ممکن نیست سر بالا کند
۴
می‌تواند از دل ما هم طرب ایجاد کرداز گداز سنگ سوداگر کسی مینا کند
صفحهٔ ۱ از ۳