خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۴۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر سخن سنجی که خواهد صید معنیها کندچون زبان می‌باید اول خلوتی پیدا کند
۲
زینهار از صحبت بد طینتان پرهیز کنزشتی یک رو هزار آیینه را رسوا کند
۳
عمرها می‌بایدت با بی‌زبانی ساختنتا همان خاموشی‌ات چون آینه گویا کند
۴
می‌کشد بر دوش صد توفان شکست حادثاتتا کسی چون موج از این دریا سری بالا کند
صفحهٔ ۱ از ۳