خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۴۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساز امکان از شکست آواز پیدا می‌کندبال بر هم می‌خورد پرواز پیدا می‌کند
۲
می‌نهد پیش از سخن گردن به تیغ انفعالچون قلم هرکس زبان راز پیدا می‌کند
۳
پاس ناموس حیا هم نیست آسان داشتنچون جبین برنم زند غماز پیدا می‌کند
۴
نور عبرت نیست دل را بی‌غبار حادثاتاز شکست این آینه پرداز پیدا می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۳