خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۴۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر طمع دست طلب وامی‌کندبر قناعت خنده لب وامی‌کند
۲
گرم می‌جوشی به لذات جهاناین شکر دکان تب وامی‌کند
۳
موج گوهر باش کارت بسته نیستناخنی دارد ادب وامی‌کند
۴
فتح باب عافیت وقف کسی‌ستکز جبین چین غضب وامی‌کند
صفحهٔ ۱ از ۳