خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۴۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میل هوس ز عافیتم فرد می‌کندگر بشکنم‌کلاه، دلم درد می‌کند
۲
تسلیم تحفه‌ای‌ست که طبعم بر اهل ذوقچو میوهٔ رسیده ره‌آورد می‌کند
۳
خال زباد تختهٔ خاک اختراع کیستدل را خیال مهرهٔ این نرد می‌کند
۴
پر در تلاش خرمی این چمن مباشافراط آب چهرهٔ گل زرد می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۳