خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۴۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
داغ عشقم چاره‌جوییها کبابم می‌کندسوختن منت‌گذار از ماهتابم می‌کند
۲
در محیط دشمن من انفعال ناکسی استزان سرکو بهر راندن شرم آبم می‌کند
۳
کاش بر بنیاد موهومی نمی‌کردم نظرفهم خود بیش از خرابیها خرابم می‌کند
۴
در عقوبت‌خانهٔ ننگ دویی افتادهٔمما و تو چندان که می‌بالد عذابم می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۳