خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۴۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عقل اگر صد انجمن تدبیر روشن می‌کندفکر مجنون سطری از زنجیر روشن می‌کند
۲
داغ نومیدی دلی دارم که در هر دم زدنشمع‌ها از آه بی‌تاثیر روشن می‌کند
۳
عالمی چشم از مزار ما به عبرت آب دادخاک ما فیض هزار اکسیر روشن می‌کند
۴
ننگ رسوایی ندارد ساز تا خامش نواسترمز صد عیب و هنر تقریر روشن می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۳