خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۴۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بولهوس از سبک سری حفظ سخن نمی‌کنددر قفس حبابها، باد وطن نمی‌کند
۲
لب مگشای چون صدف تا گهر آوری به کفگوش طلب‌که‌کارگوش هیچ دهن نمی‌کند
۳
قطره محیط می‌شود چون ز سحاب شد جداروح ز وهم خود عبث ترک بدن نمی‌کند
۴
هستی خود گداز من شمع شرر بهانه‌ای‌ستلیک‌کسی نگاه‌گرم جانب من نمی‌کند
صفحهٔ ۱ از ۴