خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۴۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که اینجا می‌رسد بی‌اعتدالی می‌کندشمع هم در بزم مستان شیشه خالی می‌کند
۲
تا به گردون چید آثار بنای میکشیطاق این میخانه را ساغر هلالی می‌کند
۳
زاهدا بر ریش چندان اعتمادت فاسد استآخر این قالی که می‌بافی جوالی می‌کند
۴
درس دانش ختم کن کایینه‌دار سیم و زرزنگی مکروه را ملا جمالی می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۴