خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۴۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نظم امکانی کجا ضبط روانی میکندکوه هم گر پا فشارد سکتهخوانی می کند
۲
زین من و ما چون شرار کاغذ آتشزدهاندکی دامن فشاندن گلفشانی میکند
۳
خلق از آغوش عدم نارسته میجوید فراغبینشانی هم تلاش بینشانی میکند
۴
ذوق خودداری ز ما جز پستی همت نخواستخاک اگر تمکین نچیند آسمانی میکند
صفحهٔ ۱ از ۳