خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۴۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزی که بی تو دامن ضعفم به چنگ بودعکسم ز آب آینه در زیر زنگ بود
۲
چون لاله زین بهار نچیدیم غیر داغآیینه‌داری نفس اظهار رنگ بود
۳
پروازها به زیر فلک محو بال ماندگردی نشد بلند ز بس عرصه تنگ بود
۴
بوس کفش تبسم صبح امید کیستاینجا همین بهار حنا گل به چنگ بود
صفحهٔ ۱ از ۳