خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا نفس ما ومن غبارنبودهمه بودیم و غیر یار نبود
۲
نخل این باغ را به‌کسوت شمعجز گداز خود آبیار نبود
۳
سعی پرواز آشیان گم کردبی‌پر و بالی آشکار نبود
۴
عالم آیینه خانهٔ سوداستجز به خود هیچکس دچار نبود
صفحهٔ ۱ از ۵