خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جاییکه سعی حرص جنونآفرین دوددر سنگ نقب ریشه چو نقش نگین دود
۲
تردامنیست پایهٔ معراج انفعالاین موج چون بلند شود برجبین دود
۳
بر جادهء ادبروشان پا شمرده نهلغزش بهانهجوست مباد از کمین دود
۴
خسٌت به منع جود خبیسان مقدم استهرچند دست پیشکنند آستین دود
صفحهٔ ۱ از ۳