خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با این خرام ناز اگر آن مست می‌رودرنگ حنا به حیرتش از دست می‌رود
۲
کسب کمال آینه‌دار فروتنی‌ستموج گهر ز شرم غنا پست می‌رود
۳
خلق جنون تلاش همان بر امید پوچهرچند سعی پیش نرفته‌ست می‌رود
۴
آسودگی چو ریگ روانم چه ممکن استپای طلب گر آبله هم بست می‌رود
صفحهٔ ۱ از ۳