خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر آستان تو تا جبهه نقش پا نشودحق نیاز به این سجدهها ادا نشود
۲
ز تیرهبختی خود میل در نظر داردبه خاک پای تو هر دیدهای که وانشود
۳
چه ممکن است که در بوتهٔ گداز وفادل آب گردد و جام جهاننما نشود
۴
برونِ سایهٔ گل خوابگاه شبنم نیستسرم به پای بتان خاک شد، چرا نشود؟
صفحهٔ ۱ از ۳