خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کجاست سایه که هستیش دستگاه شودحساب ما چقدر بر نفس کلاه شود
۲
مگر عدم برد از سایه تیرگی ورنهچه ممکن است که بیگاه ما پگاه شود
۳
شکست دل نشود بیگداز عشق درسترود به آتش اگر شیشه دادخواه شود
۴
به نور جلوهٔ او ناز زندگی داریمنفسکجاست اگر شمع بینگاه شود
صفحهٔ ۱ از ۳