خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اشک ز بیداد عشق پرده‌گشا می‌شودفهم معماکنید آبله وا می‌شود
۲
ذوق طلب عالمی‌ست وقف حضور دوامپر به اجابت مکوش ختم دعا می‌شود
۳
گاه وداع بقاست زور نفس در املچون به‌گسستن رسید رشته رسا می‌شود
۴
جوهر اهل صفا سهل نباید شمردآینه گر قطره‌ایست بحر نما می‌شود
صفحهٔ ۱ از ۴