خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جزو موزون اعتدال جوهر کل می‌شودچون شود مینا صدای کوه قلقل می‌شود
۲
جام الفت بسکه بر طاق نزاکت چیده‌انددور لطف از باد برگشتن تغافل می‌شود
۳
درخور رفع تعلق عیش خرمن کن که شمعخار پا چندان که می‌آرد برون گل می‌شود
۴
عجز طاقت کرد ما را محرم امداد غیباختیار آنجا که درماند توکل می‌شود
صفحهٔ ۱ از ۳