خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل ز هر اندیشه با رجی مقابل می‌شوددرخور تمثال این آینه بسمل می‌شود
۲
آفت اشک است موقوف مژه برهم زدنربشهٔ ما گر بجنبد برق حاصل می‌شود
۳
لب فروبندیم تا رفع دوبی انشا کنیمدر میان ما و تو ما و تو حایل می‌شود
۴
گاه رحلت نیست تحریک نفس بی وحشتیجهد رهرو بیشتر در قرب منزل می شود
صفحهٔ ۱ از ۳