خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آتش شوق طلب آنجا که روشن میشودگر همه مژگان به هم آریم دامن میشود
۲
داغ را آیینهٔ تسلیم باید ساختنورنه ما را ناله هم رگهای گردن می شود
۳
مدت موهوم عمرآخرنفس طی میکندرشته چون ره کوته از رفتار سوزن میشود
۴
در سواد فقر دارد جوهر تحقیق نورچون جهان تاریک گردد شمع روشن میشود
صفحهٔ ۱ از ۳