خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کجا شمع تماشای تو روشن میشوداز زمین تا آسمان آیینه خرمن میشود
۲
ما ضعیفان لغزشی داریم اگررفتار نیستسایه را از پا فتادن پای رفتن میشود
۳
موج گوهر با همه شوخی ندارد اضطرابسعی چون بیمقصد افتد آرمیدن میشود
۴
بسکه غفلت درکمین انقلاب آگهیستتاکسی چشمیکند بیدار خفتن میشود
صفحهٔ ۱ از ۳