خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نشاط این بهارم بی‌گل رویت چه کار آیدتو گر آیی طرب آید بهشت آید بهار آید
۲
ز استقبال نازت‌گر چمن را رخصتی باشدبه صد طاووس بندد نخل ویک آیینه‌وار آید
۳
پر است این دشت از سامان نخجیر تمنایتجنون‌تازی‌که صید لاغر ما هم به‌کار آید
۴
به ساز ما نباید بیش از این افسردگی بستنخرامی، ناز هرگام تو مضرابی به تار آید
صفحهٔ ۱ از ۳